Niedziela, 18 Stycznia

Księga Izajasza 49,3.5-6.

Pan rzekł do mnie: «Tyś Sługą moim, Izraelu, w tobie się rozsławię».
Wsławiłem się w oczach Pana, Bóg mój stał się moją siłą». A teraz przemówił Pan, który Mnie ukształtował od urodzenia na swego sługę, bym nawrócił do Niego Jakuba i zgromadził Mu Izraela.
I rzekł mi: «To zbyt mało, iż jesteś mi sługą dla podźwignięcia pokoleń Jakuba i sprowadzenia ocalałych z Izraela. Ustanowię cię światłością dla pogan, aby moje zbawienie dotarło aż do krańców ziemi».

Księga Psalmów 40(39),2a.2b.4a.4b.7.8a.8b.9-10.

Z nadzieją czekałem na Pana,
a On pochylił się nade mną.
Włożył mi w usta pieśń nową,
śpiew dla naszego Boga.

Nie chciałeś ofiary krwawej ani z płodów ziemi,
lecz otwarłeś mi uszy.
Nie żądałeś całopalenia i ofiary za grzechy.
Wtedy powiedziałem: «Oto przychodzę.

W zwoju księgi jest o mnie napisane:
Radością jest dla mnie pełnić Twoją wolę, mój Boże
a Twoje Prawo mieszka w moim sercu».
Głosiłem Twą sprawiedliwość w wielkim zgromadzeniu
i nie powściągałem warg moich,
o czym Ty wiesz, Panie.

Pierwszy list do Koryntian 1,1-3.

Paweł, z woli Bożej powołany na apostoła Jezusa Chrystusa, i Sostenes, brat,
do Kościoła Bożego w Koryncie, do tych, którzy zostali uświęceni w Jezusie Chrystusie i powołani do świętości wespół ze wszystkimi, co na każdym miejscu wzywają imienia Pana naszego, Jezusa Chrystusa, ich i naszego Pana.
Łaska wam i pokój od Boga Ojca naszego i od Pana Jezusa Chrystusa!

Ewangelia wg św. Jana 1,29-34.

Jan zobaczył podchodzącego ku niemu Jezusa i rzekł: «Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata.
To jest Ten, o którym powiedziałem: „Po mnie przyjdzie Mąż, który mnie przewyższył godnością, gdyż był wcześniej ode mnie”.
Ja Go przedtem nie znałem, ale przyszedłem chrzcić wodą w tym celu, aby On się objawił Izraelowi».
Jan dał takie świadectwo: «Ujrzałem ducha, który jak gołębica zstępował z nieba i spoczął na Nim.
Ja Go przedtem nie znałem, ale Ten, który mnie posłał, abym chrzcił wodą, powiedział do mnie: „Ten, nad którym ujrzysz ducha zstępującego i spoczywającego nad Nim, jest Tym, który chrzci Duchem Świętym”.
Ja to ujrzałem i daję świadectwo, że On jest Synem Bożym».

Św. Cyryl z Aleksandrii

„Jan zobaczył Jezusa, nadchodzącego ku niemu, i rzekł: «Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata» […]”. Ponieważ tylko jeden Baranek umiera za wszystkich, gromadząc dla Boga Ojca całe stado tych, którzy zamieszkują ziemię. Jeden umiera za wszystkich, aby nas wszystkich oddać Bogu; jeden umiera za wszystkich, aby wszystkich odzyskać… W rzeczywistości pełni jesteśmy grzechów i z tego powodu mamy zaciągnięty dług śmierci i podlegamy przemijaniu. Dlatego właśnie Ojciec ofiarował swojego Syna jako okup za nas (J 3,16, Mk 10,45), jednego za wszystkich, gdyż wszystko jest w Nim i On jest ponad wszystkim. Jeden umiera za wszystkich, abyśmy wszyscy żyli w Nim, gdyż śmierć, która pochłonęła Baranka ofiarowanego za wszystkich, zwraca ku życiu wszystkich z Nim i w Nim. A zatem, jesteśmy wszyscy w Chrystusie, który umarł dla nas i za nas, w Tym, który powstał z martwych.

Grzech jest źródłem i powodem śmierci. Skoro grzech został zniszczony, jakże śmierć nie miała by zginąć? Skoro umarł korzeń, jakże miałby zostać zachowany pęd? Skoro grzech został wymazany, za co jeszcze mielibyśmy umrzeć? Świętujmy więc w radości ofiarę Baranka, mówiąc: „Gdzież jest, o śmierci twoje zwycięstwo? Gdzie twa zaraza, o śmierci?” (1Kor 15,55; Oz 13,14) […]. „Z tego przekleństwa Prawa Chrystus nas wykupił – stawszy się za nas przekleństwem” (Ga 3,13), abyśmy zostali ocaleni przed przekleństwem grzechu.